ร่วงโรย

ร่วงโรย

.

เรามักมอง “การร่วงโรย”

เป็นเรื่องของการสูญเสีย

.

ดอกไม้ที่เคยเบ่งบาน

วันหนึ่งก็เหี่ยวเฉาลง

ใบไม้ที่เคยเขียวขจี

เมื่อถึงเวลามันก็ค่อย ๆ ผลัดใบเปลี่ยนสี

และหลุดลงจากกิ่ง

.

ชีวิตของเราเองก็คงไม่ต่างกัน

.

บางความสัมพันธ์ที่เคยงดงาม

แต่วันหนึ่งก็อาจไม่ได้เดินไปด้วยกันต่อ

บางความฝันที่เคยสำคัญมาก

แต่เมื่อเราเติบโตขึ้น

มันอาจไม่ใช่สิ่งที่หัวใจต้องการเหมือนเดิมแล้ว

.

เราจึงพยายามยื้อหลายสิ่งหลายอย่างเอาไว้

เพราะกลัวว่าการที่จะต้องจบลง

จะทำให้สิ่งที่เคยเกิดขึ้นสูญเปล่า

.

แต่ถ้าเราลองมองดอกไม้ที่ร่วงโรยดูอีกครั้ง

.

แม้มันจะไม่ได้เบ่งบานเหมือนวันแรก

ก็ไม่ได้หมายความว่า

ความงดงามในวันที่ผ่านมามันจะหายไปด้วย

.

บางสิ่งไม่ได้มีคุณค่า

เพราะมันอยู่กับเราได้นานแค่ไหน

แต่มันอาจจะมีคุณค่า

เพราะครั้งหนึ่งมันเคยเกิดขึ้นในชีวิตเรา

.

การร่วงโรยจึงอาจไม่ใช่ด้านตรงข้ามของการเบ่งบาน

แต่มันคืออีกช่วงเวลาหนึ่งของสิ่งเดียวกัน

.

มีวันที่ผลิบาน

ก็มีวันที่ต้องค่อย ๆ ผลัดใบ

.

และบางที

เราไม่จำเป็นต้องเก็บทุกอย่างไว้

เพื่อยืนยันว่ามันเคยมีความหมาย

.

เพราะถึงบางสิ่งจะร่วงโรยไปตามเวลา

ความงดงามของมัน

ก็ยังคงอยู่ในความทรงจำของเราเสมอ

.

นิคคุง♡